being mum

All posts tagged being mum

ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΝ!!!!

Published June 25, 2014 by vayia p

Ανήκω σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων που αγαπούν τα πεντακάθαρα και μοσχομυριστά ρούχα. Στην πραγματικότητα, είμαι ικανή να περάσω το μεγαλύτερο κομμάτι της ώρας μου στο σούπερ μάρκετ μυρίζοντας μαλακτικά και συγκρίνοντας μυρωδιές, προσπαθώντας να δω ποια θα μείνει περισσότερο στα ρούχα και πως θα είναι επάνω τους.
Έλα όμως που έχω ατμοπαραγωγό και όχι απλό σίδερο… και κάθε φορά που σιδερώνω τα υπέροχα μυρωδάτα ρούχα μου μετά από λίγο χάνουν τη φρεσκάδα τους…
Βρήκα λοιπόν κάποιες λύσεις που βοήθησαν, έτσι ώστε το άρωμα του μαλακτικού να μένει περισσότερο στα ρούχα και να τα αισθάνομαι σαν ολόφρεσκα συνέχεια!
Πρώτον, δεν αφήνω τα ρούχα να “κοκαλώσουν” πάνω στο σχοινί. Μόλις είναι σχετικά στεγνά τα μαζεύω, ειδικά τώρα το καλοκαίρι που σε ένα τριωράκι είναι έτοιμα.
Δεύτερον, τα σιδερώνω αμέσως μόλις τα μαζέψω, έτσι εξοικονομώ πολύ περισσότερο χρόνο από το να μαζεύω έναν όγκο ρούχων για να τα σιδερώσω μια φορά την εβδομάδα, η δουλειά μου γίνεται γρηγορότερα και είμαστε πάντα τακτοποιημένοι, χωρίς να ψάχνουμε πού είναι τα ρούχα μας κάθε φορά ή να τρέχω με ένα σίδερο στο χέρι για μεμονωμένες περιπτώσεις της τελευταίας στιγμής.
Τρίτον, αφού τα σιδερώσω τα αφήνω λίγο να κρυώσουν προτού τα αποθηκεύσω.
Τέταρτον, προσθέτω στο νερό του σίδερου λίγες σταγόνες από το μαλακτικό που χρησιμοποιώ στην πλύση. Μοσχοβολάει μέχρι και ο ατμός!!! Αφήστε που κάτι άλατα που είχαν μαζευτεί στο σίδερο εξαφανίστηκαν και η πλάκα του ακουμπάει τα υφάσματα σα μετάξι! Τώρα αν τελικά το καταστρέψω δε ξέρω! Ούτε λένε κάτι οι οδηγίες χρήσης του κατά της προσθήκης που έκανα! Η ιστορία θα δείξει!
Πάντως το σίγουρο είναι πως τα ρουχαλάκια μου ακόμα κι αν τα φορέσω ολόκληρη τη μέρα και τα βγάλω το βράδυ, ακόμη μαλακτικό μυρίζουν!
Αυτά για απόψε και ελπίζω να σας είναι χρήσιμο το άρθρο!

freshness-starter-jacket-02

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΓΩΤΑΚΙ ΣΠΙΤΙΚΟ!!!

Published May 24, 2014 by vayia p

Επειδή δεν είμαι άνθρωπος που θέλω τα ετοιματζίδικα και επειδή μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα για την οικογένειά μου με τα χεράκια μου, για να είναι και υγιεινά, σήμερα αποφάσισα να δοκιμάσω να φτιάξω παγωτάκι σπιτικό! Τι καλύτερο και πιο δροσερό… Και έχω και πονηρό σκοπό γιατί αυτό το παγωτάκι θα χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη και σε μιλκσέικ για να εγκαινιάσω το ολοκαίνουριο μπλέντερ μου! (σε ευχαριστώ μπαμπά!) *να ένα δείγμα ότι μια γυναίκα μεγαλώνει και αρχίζει και γίνεται η μαμά της όταν κάνει τα δικά της παιδιά! Εκστασιάζεται όταν της κάνουν δώρο ένα μπλέντερ!!!! (?)*

Λοιπόν! Η συνταγή, δεν το κρύβω, είναι αυτό το απλούστατο πράγμα που λέει το μεταλλικό κουτάκι της morfat. Κοινώς, μια morfat, ένα ζαχαρούχο γάλα ολόκληρο και ένα κουτί εβαπορέ γάλα ολόκληρο! Χτύπησα αλύπητα τη morfat μέχρι να πάρει όγκο, μετά έριξα όλο το ζαχαρούχο και χτύπησα πάλι να ενοποιηθούν και να αφρατέψουν και τέλος πρόσθεσα το εβαπορέ σιγά σιγά χτυπώντας στη δυνατή ταχύτητα του μίξερ μου! Αυτό ήταν!

Εγώ όμως θέλω και την τσαχπινιά μου! Έτσι έριξα μέσα και μια κουταλιά από εκχύλισμα βανίλιας (τη σκόνη την έκοψα όταν συνειδητοποίησα ότι είναι 100% χημικό παρασκεύασμα) και έσπασα 2 πακέτα μπισκότα oreo, το ένα με λευκή κρέμα και το ένα με μαύρη, έτσι για να γίνει η αμαρτία απόλυτη, έκοψα σε μικρά μικρά κομματάκια φράουλες, τα στράγγισα σε χαρτί κουζίνας και τα πρόσθεσα και αυτά ανακατεύοντας με ένα ξύλινο κουτάλι (θυμίζει παλιές λατρεμένες εποχές που έφτιαχνε η γιαγιούλα μου σπιτικά γλυκά, πως να το κάνουμε.. ή το κάνεις το μαμαδίστικο ή δεν το κάνεις!)

Μετά κατάψυξη, κάθε μια ώρα ανακάτεμα για να σπάνε οι κρύσταλλοι και την επόμενη μέρα θα έχετε ωραιότατο παγωτάκι-κόλαση! Κεράστε το σε κουπάκια παγωτού που τρώγονται και ρίξτε από πάνω και χρωματιστά ζαχαρωτά και τύφλα να έχει ο ζαχαροπλάστης!!!

Έτσι με περίπου 3 ευρώ και κάτι έχετε 2 λίτρα παγωτό, οικονομικό, υγιεινό, από τα χεράκια σας και πανεύκολο!

Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν!

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΜΑ

Published May 10, 2014 by vayia p

Πολυαγαπημένο μου μωρό,
είμαστε μαζί ένα χρόνο και κάτι… ή μάλλον 20 μήνες, μετρώντας από τη στιγμή που δημιουργήθηκες μέσα μου!
Δεν πρόκειται να καταμετρήσω επίθετα και ουσιαστικά που να εκφράζουν τα συναισθήματά μου για σένα, γιατί απλά είναι πολύ λίγα και δεν είμαι από τους ανθρώπους που κάνω επίδειξη συναισθηματικού πλούτου χρησιμοποιώντας πομπώδεις εκφράσεις και βαρυσήμαντες λέξεις! Αυτό που θέλω να σου πω, είναι πώς υπάρχει η ζωή μου κοντά σου μέσα από τα νέα δεδομένα της ζωής μας!
Εκείνο, λοιπόν, το καλοκαίρι που ένιωσα πρώτη φορά πως κάτι άλλαξε μέσα μου, χωρίς να ξέρω όμως ακόμη τι… απλά ξεκίνησα να χαμογελώ περισσότερο και ξαφνικά δεν ήθελα να φοράω μαύρα και σκούρες αποχρώσεις.. ήθελα χρώμα, λουλούδια και ο,τιδήποτε θύμιζε λιακάδα…
Όταν έμαθα, πέταξα τα τσιγάρα μου, κάτι έκανε “κλικ” μέσα μου και δε με ένοιαξαν πια… Ποτέ ξανά… Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα και σοκολάτα… ούτε παγωτό… ΕΓΩ!!!
Ανυπομονούσα να δω την κοιλιά μου να μεγαλώνει και δε με ενδιέφερε αν θα άλλαζε η γκαρνταρόμπα μου σε πιο συμβατικά, ριχτά κλπ ρούχα… Και άργησε να μεγαλώσει αλλά όταν το έκανε το ευχαριστήθηκα!!! Αγκαλίτσα στον καθρέφτη για ώρα κλπ!
Σου τραγουδούσα όσο σε ένοιωθα ξύπνια και “χόρευες” με τη μουσική! Και όποιος δε με πιστεύει δε με ενδιαφέρει καθόλου.. δεν πασχίζω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν…
Φτάσαμε στο μαιευτήριο και σε πρωταντίκρυσα μετά από 18 ώρες από την πρώτη στιγμή που κατάλαβα ότι είχε έρθει η στιγμή… Και θα τις ξαναζούσα απαράλλαχτες!!!
Σε θήλασα περίπου 11 μήνες ΚΑΙ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ ΟΥΤΕ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η ΙΔΙΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΤΙ ΜΕ ΕΙΧΕΣ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΘΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΛΙΓΑΚΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΤΑ ΣΤΕΡΕΑ ΓΕΥΜΑΤΑ! Θα γύριζα το χρόνο και θα το ξαναέκανα… και πάλι, και πάλι…
Σε έπαιρνα και θα σε παίρνω όσες φορές θέλεις αγκαλιά, όσες φορές με χρειάζεσαι και μέχρι να αποφασίσεις ότι είσαι πλέον δυνατή και δεν την έχεις άλλο ανάγκη…
Έχω αποφασίσει να βλέπω τη θετική πλευρά στα πάντα για να σου δίνω ένα καλό παράδειγμα και να προσπαθήσεις να κρατήσεις κι εσύ την καρδιά σου ανοιχτή στην αγάπη…
Κάθε μέρα μου πλέον έχει νόημα! Οι δουλειές στο σπίτι έχουν νόημα, οι λιγοστές ώρες εργασίας μου έχουν νόημα, η θέση μου στον κόσμο τούτο έχει νόημα… Βλέποντας το πρώτο σου βηματάκι, το πρώτο σου δόντι, μαζί με τα άλλα οχτώ που ήρθαν, την πρώτη σου λέξη, τον χορό που κάνεις όταν ακούς μουσική, την πυγμή σου όταν κάτι το θέλεις πολύ, το χαμόγελό σου που λάμπει, συγκινούμαι.. και ας με πουν μελοδραματική?? δε με νοιάζει.. μα καθόλου όμως… αυτό που μετράει είναι αυτό που αισθάνομαι και αυτά που με εμπνέεις να αισθάνομαι…
Επιτέλους κάνω όνειρα για ένα καλύτερο αύριο, για έναν καλύτερο κόσμο…
Το πρόγραμμά μου και οι δραστηριότητές μου έχουν εναρμονιστεί πλήρως με το δικό σου.
ΔΕΝ ξέρω αν τα κάνω σωστά, ΔΕΝ είμαι η τέλεια μητέρα και δεν ξέρω αν θα γίνω, ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω εάν σε κάνω πάντα ευτυχισμένη, ΔΕΝ ξέρω αν θα ανταποκριθώ ποτέ στις προσδοκίες που έχεις από το σύμπαν για τη μητέρα που θα ήθελες να έχεις… Είμαι όμως διατεθειμένη να προσπαθήσω, να δοκιμάσω και να δοκιμαστώ… Αν θέλεις, για όσο θέλεις…
Έχεις καταφέρει να με κάνεις μια ανώτερη έκδοση του εαυτού μου που δεν ήξερα ότι υπήρχε, με έμαθες να αγκαλιάζω και να αγαπώ βαθιά, να εκτιμώ και να σέβομαι περισσότερο τη δική μου μαμά, να δίνω ευκαιρίες και να συγχωρώ περισσότερο, να εξερευνώ και να ανακαλύπτω δυνατότητες, ικανότητες και ανθρώπους.
Ξέρω ότι ο δρόμος μπροστά μας μπορεί να είναι δύσβατος, γεμάτος από στροφές, βροχές, κακούς λύκους… Μη μου φοβηθείς… Θα κρατάμε η μια το χέρι της άλλης και θα κάνουμε με καλή διάθεση και καθαρή καρδιά τις στροφές ανοιχτές και ηλιόλουστες, κάθε καταιγίδα βροχή από ροδοπέταλα και θα τρομάξουμε εμείς κάθε κακό λύκο για να φύγει μακριά… Όσο έχεις τη μαμά σου ο κόσμος σου θα είναι ασφαλής και όμορφος…
Και να θυμάσαι, κόσμος είναι αυτός που φτιάχνεις, που καλυτερεύεις, που τον ζεις, που αρπάζεις τις ευκαιρίες του, που καταφέρνεις να βρεις το δικό σου μικρό κομματάκι αλήθειας και με αυτό φωτίζεις την ψυχή σου!
Από μένα, ένα βαθύ ευχαριστώ.. Ό,τι άφησα πίσω δε μου λείπει και αδημονώ για ό,τι με περιμένει μόνο μπροστά. Σε ευχαριστώ αγάπη μου…

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες…